زنجیره درایو مؤلفه اصلی انتقال نیرو در سیستم های مکانیکی است. توابع آن در درجه اول در جنبه های زیر منعکس می شود:
1. انتقال نیرو: از طریق مشبک زنجیره ای و اسپکت ها ، به طور موثر قدرت را از حرکت دهنده اصلی (مانند موتور یا موتور) به اجزای محور منتقل می کند. به عنوان مثال ، یک زنجیره دوچرخه با بازده انتقال تا 98 ٪ نیروی پدال را به چرخ عقب منتقل می کند (به نسخه ششم کتابچه راهنمای طراحی مکانیکی مراجعه کنید).
2. کنترل سرعت و جهت: با ترکیب اسپکت ها با شمارش دندان های مختلف ، می توان نسبت سرعت را تغییر داد. به عنوان مثال ، از نسبت چرخش 1: 2 اغلب در کمربندهای نقاله صنعتی برای کاهش سرعت و افزایش گشتاور استفاده می شود.
انتقال از راه دور -: در مقایسه با چرخ دنده ها ، زنجیرها برای برنامه هایی با مرکز بزرگتر - تا {3} فاصله مرکز (مانند ماشین آلات کشاورزی که در آن فاصله بین شفت های درایو می تواند از 5 متر باشد) مناسب تر هستند و نیازی به تراز دقیق ندارند.
